Eeuwige Jeugd - Producties “Drenthe | Friesland | Groningen"

Op vrijdag 7 februari 2014 werden in Museum Nienoord te Leek vier producties vertoond.

Inhoudsopgave

Contents

No

SEACRETS #1

Door filmmaker en beeldend kunstenaar Regina Broersma (Reggie) en de band Kinetophone, bestaande uit Thomas van den Berg en René Duursma in samenwerking met diverse gastmuzikanten Wimer van der Veen en Sebastiaan Wiering.

Seacrets #1 is een visuele en muzikale tocht door de geschiedenis van het noordelijkste puntje van Nederland, de regio Eemsdelta, het grootste krimpgebied van Nederland. Het behelst de gemeentes Delfzijl, Eemsmond, Appingedam en Loppersum.

Regina Broersma is afkomstig uit deze regio en heeft haar jeugd daar doorgebracht. Op 19-jarige leeftijd verhuisde ze naar de stad. Het dorpsleven in dit gebied is haar welbekend en eens in de zoveel tijd gaat ze terug. De rijke geschiedenis maar ook de problemen die met de krimp gepaard gaan is iets wat haar altijd al gefascineerd heeft. Ze verzamelde beeldmateriaal uit het film- en fotoarchief van de RHC Groninger Archieven en het Gronings AudioVisueel Archief. Daarnaast heeft ze persoonlijk, uniek en nooit eerder vertoond beeldmateriaal verzameld dat in de krimpregio aanwezig is. Van historische portretten van inwoners tot verlaten panden en een oud gemeentelijk zwembad dat al jarenlang leeg staat. Zit er schoonheid in de krimp? En wat is de kracht van de vergankelijkheid?

Het uitgangspunt voor haar werk zijn vaak oude film- en fototechnieken zoals super8film en glasnegatieven. Ze ziet er de uitdaging in om deze beeldgeschiedenis met moderne digitale technieken weer nieuw leven in te blazen: 'recreating history'. Met het bewerken en verwerken van filmstills creërt ze met subtiele veranderingen een compleet nieuw beeld. In deze werkwijze zie je de fotografische benadering terug. In 'Seacrets #1' ligt de nadruk op het verwerken en bewerken van het rijk geschakeerde materiaal van het dorpsleven om zo tot een nieuwe en unieke voorstelling te komen met erfgoedmateriaal als onderdeel van mediakunst. De band Kinetophone benadert de muziek op dezelfde wijze als een filmeditor en volgen het concept en het verhaal nauwkeurig met hun muziek. Ze zullen de filmvoorstelling live begeleiden in een door hen speciaal gecomponeerd muziekstuk voor Seacrets #1. Een voorstelling over de geschiedenis van een rijke- en bloeiende dorpscultuur, over de mensen en de gevolgen van de krimp. Fragmenten uit het verleden, het heden en de toekomst....met een vleugje melancholie. Seacrets #1 is een visueel dagboek met prachtige beeldcollages en betoverende muziek die je de voorstelling intrekt.

 

Meisje

Door Nhung Dam en Michiel Johannes Jansen

Met Meisje brengen Nhung Dam en Michiel Johannes Jansen een voorstelling over de hooggespannen verwachtingen die met ieder nieuw begin gepaard gaan. Voor je begint is alles tenslotte nog mogelijk. Het werk van de Nederlandse schrijver Nescio is de inspiratiebron waaraan Nhung Dam haar eigen ervaring spiegelt. Een voorstelling over hoe vastbesloten je kunt zijn om een bijzonder leven te leiden.

‘Door Nescio kwam ik er voor het eerst achter dat ik niet alleen was. Dat ik niet gek was. Ik haatte mijn overgevoeligheid, de manier waarop de wereld zo intens bij me binnenkomt. De schoonheid, de hoop, het verdriet, het onschuld. Van een sterrenhemel tot aan een sneeuwvlokje dat smelt op het puntje van mijn schoen. En eindelijk vond ik iemand die precies mijn wereld van kijken heeft weten te vangen in woorden.’ Nhung Dam

Nhung Dam (Groningen, 1984) is schrijver, actrice en regisseur. Zij maakte deel uit van het acteurscollectief De Hollanders en heeft in samenwerking met Koos Terpstra de voorstelling Zonsopgang/ Zonsondergang gemaakt voor Oerol 2012. Het afgelopen seizoen speelde Dam onder andere in Verkocht van de Toneelmakerij. Verder werkt zij voor film en televisie en was wekelijks te zien in het programma Villa Achterwerk. Het komende seizoen zal zij voor het Zuidelijk Toneel Eindhoven een nieuw stuk schrijven en daarin spelen.
Michiel Johannes Jansen (Utrecht, 1966) is beeldend kunstenaar, theatermaker en bronsgieter. Hij was vanaf het prille begin tot 2009 als maker en vormgever verbonden aan theatercollectief ’t Barre Land in Utrecht. In 2009 richtte Jansen Overmorgenland op en maakte de succesvolle voorstellingen Blaarkoppen, Geluk en Op de drempel van het nieuwe leven.


 

Psyche en Eros

Door danstheater ZiRR, Theatergroep NiznO en DJT De Reus. Het zijn drie voorzieningen van het jeugdtheater die in de toekomst willen samensmelten tot één voorziening, het Nieuw Drentse JeugdTheater.

Psyche en Eros is een Grieks drama over de onbedwingbare nieuwsgierigheid van de mens naar het ongewetene en de drang naar eeuwige schoonheid. Een verhaal dat zich uitstekend leent voor humor, prachtige muziek, indrukwekkende beelden, een choreografie in vertical dance en eeuwenoude thema`s die vandaag de dag nog steeds actueel zijn.

Goden en stervelingen gaan in Psyche en Eros tot het uiterste om plezier en levenslust voor altijd aan zich te binden. Psyche is mooi, onvoorstelbaar mooi. Zo mooi dat zelfs de Goden zeggen: ‘Zo! Die is mooi! Haast nog mooier dan onze mooiste, onze Aphrodite!’ Nou dat hadden ze niet moeten zeggen. De ietsje minder, maar toch nog verschrikkelijk mooie, Aphrodite stuurt haar zoon Eros er op af om Psyche verliefd te laten worden op een monster. Maar Eros raakt zelf bedwelmt door de schoonheid van Psyche en geeft zich in het donker uit voor het monster waar Psyche verliefd op wordt. Alleen in de nacht is hij bij haar. Natuurlijk gaat het niet lang goed. Psyche moet weten hoe het monster er uit ziet en doet op een nacht het licht aan en verbreekt daarmee de betovering. Voor straf moet ze naar de onderwereld om daar het kistje te halen met daarin een goddelijke schoonheidscrème. Ze overwint alle gevaren en moeilijkheden van het schimmenrijk, maar haar eigen nieuwsgierigheid blijkt haar de baas. Zij opent het kistje zich om nog mooier te maken voor haar geliefde... het einde laat zich raden.

Psyche en Eros is een verteltheater-evenement compleet met Griekse tragedie-elementen als een hoofdverteller en reciterend koor, maar ook met twee minimal-music-pianisten; een onderwereld met rook, special effects en soundscapes, en een luchtruim met spectaculaire vertical-dance.

We vertellen dit verhaal met artistieke ‘witte raven’ uit verschillende kunstdisciplines: De auteurs van het stuk zijn de studenten Eline Jongsma (RUG Scandinavische talen) en Elly Scheele (HKU writing for performance). Twee schrijverstalenten afkomstig uit de stal van Theatergroep NiznO. Er wordt gespeeld door vier jonge toneelspelers van Theatergroep NiznO, twee ‘vertical dancers’ en een oude verteltheater-rot Henk de Reus (winnaar Aanmoedigingsprijs Drentse Cultuur2012). De vertical dance is een choreografie van Marjan Oostmeijer (Artistiek leider danstheater ZiRR). De aardse piano muziek wordt gespeeld door het getalenteerde Groningse duo Salim Elsafi en Timo Stokhorst (10 jaar; tweede prijs Prinses Christina Jeugdconcours 2012 en winnaar Haydn muziekfestival). De compositie van de muziekstukken en de soundscape voor de onderwereld worden gemaakt door de beginnend componist Chris Koopman, die ook de rol van synthesizer spelende Hades op zich zal nemen. Het decor wordt ontworpen door twee onlangs afgestudeerde (Minerva) ambitieuze vormgevers: Sanneke Roelofs en Floortje Ernst (winnaars De Vonk van Assen 2012). De regie en dramaturgie is in handen van Remco van Zandvoort, Rick Ploeg verzorgt de projectleiding, respectievelijk de artistiek en zakelijk leiders van Theatergroep NiznO (winnaar Aanmoedigingsprijs Drentse Cultuur 2010). Een team dat al jaren haar kundigheid heeft bewezen.

 

HEIT

Door Piter Hettinga

In een poëtische film verkent Piter Hettinga het niemandsland tussen hem en zijn vader, de overleden dichter Tsjebbe Hettinga. Centraal in deze zoektocht staat de vraag naar de gelijkenissen met zijn vader. En zo ontstond de titel ‘Heit’, het Friese woord voor ‘vader’.

Piter verloor vorig jaar zijn vader, die een jaar ervoor zijn vrouw was verloren. Tsjebbe verloor zijn zicht toen hij dertig jaar oud was. Zijn moeder pleegde zelfmoord. Het verlies had zijn gevolgen voor de persoonlijkheid van Tsjebbe. Hij kon wantrouwend zijn, gesloten en nors. Hij had door zijn blindheid een grote behoefte aan controle. Was hij wel genoeg vader geweest, vroeg hij zich eens af, terwijl hij zijn zoon voorlas?

Dat zijn de donkere kanten van zijn vaderschap. De lichte kant van Tsjebbe wordt volgens zoon Piter bepaald door een ongekende visuele, poëtische kracht van zijn vader. Hij had ook bijna een absoluut gehoor en was buitengewoon nieuwsgierig. In een orkest van vogelgeluiden kon hij het geluid van mannetjes en vrouwtjes direct onderkennen.
Zoon Piter heeft zich door de afstand – het Niemandsland - tot zijn vader niet goed aan hem kunnen spiegelen. Overmeesterd door het verdriet om het verlies van moeder en vader, zo kort achter elkaar, heeft Piter de vraag naar wat hij van zijn vader heeft, lange tijd niet kunnen stellen.

Nu deze filmopdracht er ligt, dringt die verdrongen vraag zich weer op en is er de kans om op verkenning te gaan naar de antwoorden.
Het Niemandsland kent valkuilen en mijnvelden. Wat komt hij te weten wat hij liever niet wil weten? De familiegeschiedenis kent vele breuken tussen zijn vader en mensen om hem heen. De verkenning gaat langs eerdere optredens van zijn vader, betekenisvolle plekken, zijn geboortehuis, zijn werkkamer, zijn computer, mensen die dichtbij hem waren, zijn bandleden, zijn hechte schrijversvriend, de gelauwerde Belg David Reijbroeck (Congo), de archieven van Tresor en ongepubliceerd materiaal van zijn vader.

 

Trefwoorden: Tags: Jubileum; Eeuwige jeugd
 

 Content Query